Marcin Tadeusz Łukaszewski, ur. w 1972 r. w Częstochowie jest pianistą, teoretykiem muzyki i kompozytorem. Ukończył Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie jako wychowanek Bronisławy Kawalli, Jana Ekiera, Edwarda Wolanina, Szabolsca Esztényiego, Marka Podhajskiego i Mariana Borkowskiego. Jako pianista brał udział w nagraniu kilkudziesięciu płyt, w większości z muzyką polską, za które czterokrotnie otrzymał statuetkę Fryderyk. Spośród nich można wymienić monograficzne albumy z muzyką Franciszka Lessla, Stanisława Moniuszki, Piotra Perkowskiego, Mariana Sawy czy fonogramy z kompletem pieśni Ignacego Jana Paderewskiego, Stanisława Moryty i Sebastiana Szymańskiego (nagrane razem z Anną Mikołajczyk-Niewiedział). Jest również laureatem Brązowego Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis oraz Odznaki Honorowej Zasłużony dla Kultury Polskiej, przyznanych przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Grę artysty oklaskiwano w takich miejscach, jak Joseph Joachim Saal Uniwersytetu Sztuki w Berlinie, filharmonie: częstochowska, krakowska, podlaska, Zamek Królewski w Warszawie, Zamek Krzyżacki w Malborku, Studio Koncertowe Polskiego Radia w Katowicach, Narodowy Instytut Fryderyka Chopina, wielokrotnie w macierzystej uczelni, w Akademii Sztuki w Szczecinie, Akademii Muzycznej w Łodzi, a ponadto m.in. w Muzeum Romantyzmu w Opinogórze, Trybunale Koronnym w Lublinie, Sali Białej Urzędu Miejskiego w Poznaniu, Pałacu Radziwiłłów w Nieborowie, Pałacu Czartoryskich w Puławach, Akademii Rycerskiej w Legnicy, Muzeum Ziemi Polskiej Akademii Nauk w Warszawie, Muzeum Jarosława i Anny Iwaszkiewiczów na Stawisku, czy w Centrum Nauki Kopernik w Warszawie. Wielokrotnie zapraszano go do występów podczas festiwali, wśród których są Warszawskie Spotkania Muzyczne, Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień, Międzynarodowy Festiwal Laboratorium Muzyki Współczesnej, Śląskie Dni Muzyki Współczesnej w Katowicach, Conversatorium Organowe w Legnicy, Festiwal Musica Moderna w Łodzi, Festiwal Muzyki Pasyjnej i Paschalnej w Poznaniu. Dokonał kilkudziesięciu prawykonań muzyki polskiej. Wielu twórców dedykowało mu swoje utwory (wśród nich Boris Alvarado, Marian Borkowski, Marian Sawa, Paweł Łukaszewski, Edward Sielicki, Paweł Chmielnicki czy Sebastian Szymański). W dorobku publicystyczno-naukowym Łukaszewskiego są książki: Jak napisać pracę dyplomową o muzyce (Warszawa 2016), Przewodnik po muzyce fortepianowej (Kraków 2014), Fortepianowe formy wariacyjne kompozytorów polskich 1900–2010 (Warszawa 2013), Twórczość fortepianowa Mariana Sawy (Warszawa 2012), Muzyka chóralna o tematyce religijnej kompozytorów warszawskich 1945–2000 (Lublin 2007), Wojciech Łukaszewski. Życie i twórczość (Częstochowa 1997). Opublikował również kilkadziesiąt artykułów naukowych i ponad trzysta popularnonaukowych, a także blisko sto esejów do książeczek płyt kompaktowych. Marcin Łukaszewski w grudniu 2021 r. otrzymał tytuł profesora sztuk muzycznych. Prowadzi działalność badawczo-dydaktyczną w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Pełnił tu funkcje m.in. kierownika Katedry Teorii Muzyki, kierownika Katedry Edukacji Muzycznej oraz zasiadał m.in. w Radzie Dyscypliny Artystycznej, Radzie Naukowej i Radzie Szkoły Doktorskiej. Dwukrotnie otrzymał Nagrodę Rektora I stopnia.
