Stacy Garrop, kompozytorka urodzona w 1979 roku, uzyskała wykształcenie w zakresie kompozycji muzycznej na University of Michigan-Ann Arbor (B.M.), University of Chicago (M.A.) i Indiana University-Bloomington (D.M.). Od 2000 do 2016 roku uczyła kompozycji i orkiestracji na Roosevelt University. Od 2017 działa jako niezależna kompozytorka. Jej dorobek twórczy obejmuje utwory na orkiestrę, opery, oratoria, pieśni chóralne i solowe oraz kompozycje na zespoły kameralne różnej wielkości. Otrzymała liczne nagrody i stypendia, w tym Arts and Letters Award in Music od American Academy of Arts and Letters, Fromm Music Foundation Grant, Barlow Prize i trzy stypendia Barlow Endowment. Utwory zamawiały u niej prestiżowe zespoły, jak Pittsburgh Symphony Orchestra, Cabrillo Festival Orchestra, St. Louis Symphony Orchestra, Omaha Symphony, U.S. Navy Band, Chicago Opera Theater, Kronos Quartet, Akropolis i Calefax Reed Quintets. Dr Garrop pełniła funkcję głównego kompozytora Bowling Green State University New Music Festival i Indiana State University Contemporary Music Festival, a także kompozytora-mentora w Cabrillo Conductors/Composers Workshop, LunART Festival Composers Hub i Chicago a cappella’s HerVoice Emerging Women Choral Composers Competition. Była kompozytorką rezydentką w Champaign-Urbana Symphony Orchestra, finansowanej przez New Music USA i League of American Orchestras (2016-2019). Jej utwory publikuje Theodore Presser Company. Są nagrywane przez Cedille Records i inne wytwórnie.
*
Noir Vignettes – utwór z 2014 roku, oryginalnie przeznaczony na kontrabas i fortepian, składa się z czterech części, z których każda ma za muzyczny program inną scenę z wyimaginowanego filmu noir: Morderca o północy, Naładowany pistolet, Femme fatale, Ostatni papieros. Inspirując się kinem gangsterskim z lat 40., Stacy Garrop utrzymała swoją kompozycję w oszczędnych barwach, budując niesamowity, miejscami pełen grozy nastrój za pomocą dość czytelnych środków tradycyjnej retoryki muzycznej, potraktowanych wszakże ze sporą dozą ironii. Utwór został zamówiony przez University of Illinois Research Board dla kontrabasisty Michaela Camerona.
Magdalena Dziadek