Romuald Twardowski (1930–2024) urodził się w Wilnie. W latach 1952-1957 studiował fortepian i kompozycję w klasie Juliusa Juzeliunasa w Państwowym Konserwatorium Litewskiej SRR w ojczystym mieście. Studia kompozytorskie kontynuował w latach 1957-60 w PWSM w Warszawie w klasie Bolesława Woytowicza. W 1963 i 1966 roku studiował pod kierunkiem Nadii Boulanger w Paryżu. Był laureatem wielu konkursów kompozytorskich. Pierwsze w karierze wyróżnienia uzyskał podczas konkursu Polskiego Związku Chórów i Orkiestr w 1959 roku. W 1960 roku zdobył I nagrodę w konkursie z okazji 550-lecia bitwy pod Grunwaldem. W 1961 roku otrzymał I nagrodę w konkursie Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach, Polskiego Radia i Związku Kompozytorów Polskich oraz I nagrodę w Konkursie Młodych Związku Kompozytorów Polskich. Kolejny rok przyniósł II nagrodę w Konkursie Zrzeszenia Studentów Polskich, a rok 1963 – II miejsce na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu. W 1966 roku kompozytor otrzymał I nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim w Pradze oraz II nagrodę w Konkursie im. A. Malawskiego w Krakowie. W kolejnym roku zdobył II nagrodę w Konkursie im. G. Fitelberga w Katowicach. W 1972 roku kompozytor otrzymał Grand Prix na międzynarodowym festiwalu filmów baletowych w Sztokholmie. Kilkakrotnie uczestniczył w Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim im. księcia Rainiera III w Monako; w 1965 roku otrzymał I nagrodę za balet-pantomimę Posągi czarnoksiężnika. W 1990 roku uzyskał I nagrodę w Konkursie Kompozytorskim Polskiego Związku Chórów i Orkiestr. W 1994 roku przyznano mu nagrodę Europejskiej Unii Związków Śpiewaczych. Ponadto w 1995 roku otrzymał doroczną nagrodę Związku Kompozytorów Polskich, w 2006 – Nagrodę im. Ignacego Jana Paderewskiego w Baltimore, a w 2015 – Nagrodę im. Jerzego Kurczewskiego w Poznaniu. W latach 1972-2008 był profesorem PWSM w Warszawie. Zasiadał w jury wielu konkursów muzycznych, w tym Varsovia Cantat i Cracovia Cantans. Był inicjatorem prestiżowego międzynarodowego Festiwalu Muzyki Cerkiewnej Hajnówka i stałym przewodniczącym jego jury. W 2012 roku stał się patronem Państwowej Szkoły Muzycznej w Puławach. Został uhonorowany wieloma orderami i odznaczeniami, do których należą Krzyż Kawalerski (1974) i Krzyż Oficerski (1985) Orderu Odrodzenia Polski, Nagroda Ministerstwa Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej (1980), Nagroda im. Włodzimierza Pietrzaka (1983), Nagroda im. Księcia Konstantego Ostrogskiego (1990), Order św. Marii Magdaleny I stopnia Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego (1996), Złota Odznaka z Brylantem Polskiego Związku Chórów i Orkiestr (2007), Złoty Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis (2010), Odznaka Honorowa Województwa Podlaskiego (2010), Odznaka Honorowa Ukraińskiej Narodowej Akademii Muzycznej (2015) oraz Nagroda Specjalna Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2015).
*
Campane IV to część większego cyklu Symfonie dzwonów, inspirowana dźwiękami dzwonów, które kompozytor słyszał w dzieciństwie w Wilnie. Utwór łączy elementy impresjonizmu, sonoryzmu i neoklasycyzmu, wykorzystując maksymalnie możliwości fortepianu. W Campane IV nawiązania do dźwięków dzwonów są subtelne, bez użycia niekonwencjonalnych technik (np. preparacji fortepianu), co ukazuje własne rozumienie technik sonorystycznych przez kompozytora. Dzieło nagrała Joanna Ławrynowicz-Just (Acte Préalable).
Marcin Tadeusz Łukaszewski